Wina Trebbiano

Trebbiano to szczep białych win, które w najprostszej postaci dają wytrawny napój o wyraźnej kwasowości, lekkim ciele i niskim alkoholu. W kieliszku pachnie zielonym jabłkiem, gruszką, białą brzoskwinią i cytrusową skórką. Gdy winifikacja zostaje przerwana przed końcem fermentacji, ten sam szczep nabiera łagodnej słodyczy i nut moreli. Tanina praktycznie nie ma, więc na języku liczy się kwasowość i gładkość, a nie garbnikowa struktura.

Włoska Toskania i Umbria obsadzają Trebbiano dużymi areałami, bo plonuje obficie i dobrze znosi upał. W Lombardii, nad jeziorem Garda, ten sam szczep przyjmuje nazwę Trebbiano di Lugana i daje wina o głębszym ciele oraz mineralnym finiszu. We Francji ten szczep znany jest jako Ugni Blanc i rzadko trafia do butelki samodzielnie. W Australii bywa bazą lekkich białych mieszanek. Kontekst pochodzenia widać w kieliszku tak samo wyraźnie jak odmianę.

Wina Trebbiano z naszej półki to kilka butelek w trzech odsłonach stylistycznych: wytrawnej, półwytrawnej i półsłodkiej. Wystarczy do zapoznania się ze szczepem w każdej wersji i do wyboru na konkretny wieczór.

Czym różni się Trebbiano od innych białych szczepów

Kwasowość Trebbiano jest wyraźna i cytrynowa, czasem wręcz zielona, gdy winogrono zbierane jest wcześnie. Ciało lekkie, alkohol niski, na poziomie jedenastu do dwunastu i pół procenta. Tanina nieobecna, bo szczep nie maceruje się na skórkach. Słodycz zależy wyłącznie od decyzji producenta w winiarni, a nie od samego winogrona. Dlatego obok siebie stoją butelki wytrawne i takie, w których cukier resztkowy wyczuwa się od pierwszego łyku.

Biały kieliszek i lekka struktura to atut przy stole. Jeśli szukasz białego o podobnej lekkości, ale z ostrym, ziołowym aromatem, wina sauvignon blanc grają mocniejszą nutą agrestu. Gdy wolisz niższą kwasowość i brzoskwinie zamiast cytrusa, wina chardonnay z Lombardii mają pełniejsze ciało i wyraźniejszą masłową nutę.

Do czego podać Trebbiano

Trebbiano w wersji wytrawnej to wino do owoców morza i prostych ryb. Smażone kalmary, małże w winie, filet z dorsza na parze, sałatka z pomidorów bez oliwy. Pasuje do risotto z cukinią i do omletu z ziołami. Do ostrych dań z chili, ketchupu czy dużych ilości czosnku trebbiano nie jest dobrym wyborem, bo kwasowość nie neutralizuje pieczenia tak jak szczepy półsłodkie.

Wersje półsłodkie mają inne zadanie: gasi się nimi ostrość kuchni azjatyckiej, chili w piersi kurczaka i potrawy z kwaśnym sosem. Z kuchnią indyjską o średniej ostrości radzą sobie lepiej niż wytrawne białe o mocnej kwasowości. Do ciężkich dań mięsnych i do wędlin z dużą ilością tłuszczu nie podawaj trebbiano, bo wino zgaśnie pod ciężarem potrawy. Do takich potraw dobieraj wina syrah shiraz albo wina malbec.

Na jaką okazję

Trebbiano w wersji wytrawnej sprawdza się w ciągu dnia: wino do obiadu, do kolacji rodzinnej, do stołu, przy którym siedzi się godzinę. Półsłodkie Terre Allegre pasuje do deski serów z sera twarogowego, do ciasta z owocami i do wieczoru z serialem. Cena kilku butelek jest na tyle niska, że zamawia się je hurtowo na imprezę i stawia jeden kieliszek obok drugiego, żeby porównać półsłodką i wytrawną wersję tego samego szczepu.

Na spotkanie w większym gronie wybierz półsłodkie Terre Allegre, bo niższy alkohol pozwala na drugi kieliszek. Na obiad z rybą stawiaj Luganę od Cà dei Frati albo Zenato San Benedetto. Ta druga butelka znika z półki szybciej, gdy goście wiedzą, że wracają do tego samego szczepu w wersji bardziej wytrawnej.

W jakiej temperaturze podawać

Podawaj w 8 do 10 stopni Celsjusza, czyli wyjęte z lodówki dziesięć minut przed nalaniem. Wersje półsłodkie stawiaj o stopień cieplej, bo wtedy morela i miód wychodzą mocniej, a kwasowość nie gryzie. Kieliszek typu tulipan lub standardowy kieliszek do białego, z lekko zwężonym brzegiem. Nie dekantuj, oba style tego nie potrzebują. Trebbiano pije się zaraz po otwarciu butelki i nie wymaga oddychania.

Po otwarciu butelkę zamknij korkiem i wstaw do lodówki. Wytrawna Lugana utrzymuje świeżość przez dwa dni, półsłodkie Terre Allegre przez trzy. Po tym czasie delikatnie się utlenia i traci owoc. Rocznik na etykiecie mówi tylko o dacie butelkowania, nie o zdolności do leżakowania. Wersji półsłodkiej nie zostawiaj na kolejny sezon, bo cukier z czasem przechodzi w nutę przypominającą suszone owoce, która przykrywa pierwotny aromat.

Jak wybrać z naszej półki

Zacznij od tego, co ma trafić na stół. Jeśli szukasz wina do ryby i owoców morza, I Frati Lugana od Cà dei Frati daje wytrawną, mineralną wersję szczepu w odmianie z Lombardii. Zenato Lugana San Benedetto to drugi wytrawny wybór z tego samego regionu, z nieco łagodniejszą kwasowością. Obie butelki piją się dobrze w pierwszym roku po zakupie.

Gdy potrzebujesz wina na wieczór z deserem albo na imprezę, wybierz Terre Allegre Trebbiano Bianco Semi Sweet od Cielo e Terra. Wytrawna wersja tej samej linii nadaje się do gotowania i do dużego stołu z kilkoma potrawami. Porównanie obu wersji pokazuje, jak bardzo słodycz zmienia charakter tego samego szczepu.

Jeśli Trebbiano wyda ci się zbyt wytrawny, sprawdź nasze wina riesling, gdzie kwasowość jest wyższa, a aromat bardziej jabłkowy. Do dań z owocami morza bez ziołowych sosów weź też pod uwagę wina pinot grigio, który jest zbliżony lekkością.