Wina Susumaniello

Susumaniello to czerwone wino z Apulii o głębokim kolorze, wyraźnej kwasowości i taninie, która nie ściera zębów. W smaku znajdziesz ciemne owoce: czarną wiśnię, jeżynę, śliwkę, do tego nutę ziołową i ziemistą. Wytrawne, bez resztek cukru, z ciepłem alkoholu w finiszu. Nos bywa intensywny, miejscami pieprzny, z lekko wędzonym tłem od beczki.

Szczep uprawia się niemal wyłącznie w Puglii, na półwyspie Salento i w okolicach Brindisi, gdzie stare krzewy rosną na czerwonej glebie i wapieniu. Nazwa pochodzi od „somarello", czyli osiołka: krzewy owocują tak obficie, że dawniej uważano je za obciążenie dla winnicy. Dziś plon się ogranicza i z tych samych krzewów wychodzi wino gęste, ale zbalansowane.

Poza Włochami szczep jest rzadkością. W Australii czy Kalifornii pojawiają się pojedyncze nasadzenia, ale inne słońce i inne gleby dają wersje lżejsze, bardziej owocowe, mniej ziołowe.

Czym jest Susumaniello

To czerwony szczep autochtoniczny dla Apulii, blisko spokrewniony z resztą południowych odmian regionu. Kwasowość jest wyraźna, wyższa niż w wielu ciepłych czerwieniach, co trzyma wino w ryzach. Tanina średnia, dojrzała, bez goryczy na podniebieniu. Ciało pełne, alkohol często w granicach 13,5 do 14,5 procent. Słodkości brak, to wino wytrawne. Jeśli lubisz czerwienie z południa o ciemnym owocu i lekko dzikim charakterze, ten szczep stanie obok win primitivo, choć jest od nich mniej słodki i bardziej ziołowy.

Młode butelki pachną świeżo: jeżyna, czarna wiśnia, fiołek, odrobina rozmarynu. Z czasem dochodzą nuty skóry, tytoniu, suszonej śliwki i kakao. Roczniki cieplejsze wypadają bardziej konfiturowo, chłodniejsze zachowują więcej pieprzu i ziela.

Do czego podać przy stole

Najlepiej działa z mięsem: jagnięciną pieczoną z rozmarynem, żeberkami, wołowiną duszoną w czerwonym winie, ale też z dziczyzną. Tłuste i przypieczone białko równoważy taninę i kwasowość. Dobrze znosi ostre przyprawy: papryczkę, czosnek, tymianek, oregano.

Do makaronu z sosem pomidorowym i mięsem pasuje bez zastrzeżeń, podobnie do dojrzałych twardych serów, pecorino i dojrzewającej provolone. Czego unikać: delikatnych ryb, sushi, sałatek z octem i dań z dużą ilością cytryny. Kwasowość wina spotka się z kwasem z octu i wyjdzie metalicznie. Podobnie z deserami, szczep jest wytrawny i gorzko zakończy słodki finisz.

Na jaką okazję

To wino na kolację przy stole, nie na aperitif. Sprawdzi się przy grillu, pieczeni na niedzielę, spotkaniu w większym gronie, gdzie butelki schodzą szybko. Z uwagi na pełne ciało lepiej otwierać je przy jedzeniu niż pić samotnie.

Młode roczniki, dwa do czterech lat od zbioru, są gotowe od razu. Butelki z dobrych działek, zwłaszcza te leżakowane w beczce, spokojnie poleżą osiem do dziesięciu lat i zyskają na złożoności: mniej owocu, więcej skóry i ziemi. Susumaniello to nie wino na dekady, ale kilka lat w piwnicy mu służy. Kupujesz więc albo do wypicia w tym tygodniu, albo do odłożenia na dwa, trzy lata, zależnie od tego, ile masz miejsca.

Jak podawać

Temperatura podania to 16 do 18 stopni Celsjusza. Przy pełnym ciele i wyraźnej taninie zbyt ciepłe wino wychodzi alkoholowo i płasko, zbyt zimne zamyka się w ciasny, gorzki finisz. Jeśli butelka stała w ciepłym pokoju, wstaw ją na dwadzieścia minut do wiadra z zimną wodą.

Kieliszek szeroki, z dużym zbiornikiem i zwężonym kołnierzem, typu bordeaux lub cabernet. Wąski kieliszek do pinot skupi alkohol w nosie i przykryje owoc. Młode butelki warto dekantować przez trzydzieści do sześćdziesięciu minut, żeby tanina się wygładziła i wyszedł owoc. Starsze roczniki dekantuj krótko, dziesięć do piętnastu minut, żeby nie straciły aromatu. Po otwarciu wino trzyma się dwa do trzech dni, w zamkniętej butelce w chłodnym miejscu. Czwartego dnia zwykle już traci owoc.

Jak wybrać z naszej półki

Mamy kilka pozycji, każda z innej winnicy, więc różnice widać od razu w kieliszku. Susumaniello Masca del Tacco Puglia to najbardziej ziołowa i ziemista wersja, z wyraźną strukturą. Epicuro Susumaniello od Femar Vini jest bardziej owocowe i przystępne, dobre na pierwszy kontakt ze szczepem. Susumaniello Conte di Campiano wypada nieco lżej, z jaśniejszym owocem i szybszym finiszem. Zolla Susumaniello Vigneti del Salento gra gęstością i ciepłem, dla tych, którzy lubią mocne czerwienie z południa.

Jeśli szukasz wina o mniejszej taninie i lżejszym ciele, rozejrzyj się wśród win pinot noir. Gdy zależy ci na ciemnym owocu z większą słodyczą w aromacie, sprawdź wina negroamaro, które rosną w tej samej części Apulii. Dla kontrastu z ostrzejszą kwasowością i ziołowością zajrzyj do win syrah shiraz.