Wina Pinot Grigio

Pinot Grigio to białe wino o wyraźnej kwasowości, lekkim ciele i niemal zerowej taninie. W większości butelek z tej kategorii znajdziesz wytrawny profil: zielone jabłko, gruszka, cytrus, czasem biały kwiat i migdał w finiszu. Cukier jest tu śladowy albo go nie ma. Wyjątkiem są pojedyncze etykiety półwytrawne oraz musujące, jak Masi Moxxe Pinot Grigio Verduzzo Spumante Brut, gdzie dosypka Verduzzo łagodzi kwasowość i dodaje nutę dojrzałego owocu.

Szczep pochodzi z Burgundii, ale rozpoznawalność zbudował we Włoszech, przede wszystkim w Veneto i na Sycylii. Klimat zmienia go mocniej niż większość białych. Chłodny Pfalz w Niemczech, gdzie Pinot Gris dojrzewa dłużej, daje wino pełniejsze, z gruszką i nutą miodu, czasem z delikatną słodyczą.

Sycylia i Apulia to więcej słońca, czyli brzoskwinia, morela i niższa kwasowość. Włoskie wersje z Veneto trzymają się cytrusów i zielonego jabłka. Francuska wersja z Cléebourg pokazuje trzecią drogę: bardziej kremową fakturę i nuty grzybowo-orzechowe w starszych rocznikach.

Czym jest Pinot Grigio

To wino białe, choć winogrono ma skórkę szaroróżową. Sok jest bezbarwny, więc styl zależy od winifikacji, nie od gron. Krótki kontakt ze skórką daje miedziany odcień, dłuższy maceracja różowy. Kwasowość jest wysoka w chłodniejszych regionach i średnia na południu. Tanina praktycznie nie występuje, dlatego Pinot Grigio pije się lekko i nie obciąża podniebienia. Jeśli szukasz białego o podobnej świeżości, ale z bardziej aromatycznym profilem, zobacz wina sauvignon blanc.

Do czego podać przy stole

Sprawdza się z tym, co lekkie i kwaśne. Ryby białe, owoce morza, małże, kalmary, sałatki z cytrusami, warzywa na parze, młode sery. Kuchnia azjatycka z nutą cytryny i imbiru też pasuje. Nie podawaj go do czerwonych mięs, tatara z wołowiny ani dań z sosem pomidorowym długo duszącym, bo kwasowość zderzy się z taniną i umami. Sos na bazie masła i śmietany przykryje owoc. Do tłustszych ryb, jak łosoś z grilla, lepsze będzie białe z beczki, na przykład wina chardonnay.

Na jaką okazję

To wino na obiad w tygodniu, kolację z przyjaciółmi, aperitif przed wyjściem. Nie potrzebuje specjalnej okazji ani deklaracji. Butelka półwytrawna z Pfalzu albo musująca Masi Moxxe sprawdzi się jako wino powitalne, kiedy goście dopiero siadają. Do wypicia od razu, po otwarciu.

Rocznika nie ma sensu trzymać latami: po dwóch–trzech latach od zbioru traci owoc i zieloną świeżość, którą kupiłeś. Wyjątek to Cléebourg Grande Réserve i Santa Margherita Valdadige, które przez rok lub dwa w butelce zyskują na głębi.

W jakiej temperaturze podawać

Serwuj w 8 do 10 stopni. Cieplejsze niż 12 gubi cytrusy i wychodzi alkohol. Kieliszek średniej wielkości, zwężany ku górze, jak do białego wytrawnego. Dekantowanie nie jest potrzebne. Wersje musujące otwieraj w 6 do 8 stopni, w kieliszku typu flute albo w zwykłym białym. Po otwarciu trzymaj butelkę w lodówce do trzech dni, zatkaną korkiem. Musujące tracą bąbelki szybciej, wypij do drugiego dnia. Otwieraj przed podaniem, nie godzinę wcześniej.

Jak wybrać z naszej półki

Mamy ponad 10 pozycji, w większości włoskich, z Sycylii i Veneto. Chcesz klasyki z Veneto: Zenato delle Venezie albo Casa Lunardi. Szukasz organicznego: Zensa, Grifone Castellani, Rocca Ventosa.

Więcej ciała i dojrzałego owocu: Riporta Old Vines Terre Siciliane, Epicuro, Casa Defrà, Messer Del Fauno. Nietypowy blend z Verduzzo to Masi Masianco, a wersja musująca Masi Moxxe nadaje się na aperitif. Z Niemiec Villa Wolf Pinot Gris z Pfalzu, z Francji Cléebourg Grande Réserve. Jeśli szukasz białego o wyższej kwasowości i mineralnym finiszu, sprawdź wina riesling.