Wina Grenache

Grenache to szczep, który w Hiszpanii nosi nazwę Garnacha i zajmuje tam więcej hektarów niż jakikolwiek inny czerwony. Wytrawne, zwykle ciepłe w aromacie, z kwasowością umiarkowaną do niskiej i taniną łagodną, okrągłą. W ustach więcej owocu niż struktury: czereśnia, truskawka, suszona śliwka, przyprawa korzenna, u starszych butelek skóra i zioła. Cukier zwykle schodzi do zera, więc słodyczy w smaku brak, jest tylko pozorna słodycz owocu.

Szczep rośnie w Hiszpanii, Francji i na Sardynii, wszędzie znosi suszę i wiatr. W Hiszpanii daje wina mocniejsze, ciemniejsze, z wyższą zawartością alkoholu. We francuskim Châteauneuf-du-Pape i po drugiej stronie Rodanu wchodzi w kupaże z syrah i mourvèdre, gdzie odpowiada za owoc i alkohol, a wina syrah shiraz dokładają czarny pieprz i taninę. W Australii, gdzie mówi się na niego Grenache, wychodzą wersje bardziej soczyste i lżejsze. Na Sardynii, jako Cannonau, bywa wyraźnie ziołowe.

Odmiana Garnacha Tintorera to osobna historia. Ma ciemny miąższ, nie tylko skórkę, więc daje wina głęboko granatowe, gęste, z taniną wyraźniejszą niż zwykła Garnacha. Jeśli szukasz czerwieni o mocnym kolorze i niższej kwasowości, to jest ten kierunek.

Czym różni się Garnacha od innych czerwonych

Kwasowość jest niższa niż w winach pinot noir, tanina łagodniejsza niż w cabernet. To wino pije się gładko już w pierwszym roku po butelkowaniu, bez ściągającego finiszu. Alkohol bywa wysoki, od 14 do 15 procent, co przy niskiej kwasowości daje wrażenie ciepła i słodyczy owocu, choć wino jest wytrawne.

Do czego podać przy stole

Do rzeczy tłustych i przypieczonych: karkówki z grilla, żeberek, gulaszu, pieczonej papryki, chorizo, dojrzewających serów owczych. Tłuszcz i wędzenie równoważą alkohol. Nie pasuje do ryb, owoców morza i dań z octem albo cytryną, bo niska kwasowość nie uniesie takiej ostrości.

Białe warianty szczepu, jak Garnacha Bianca i Viura w kupażu, są bardziej cytrusowe i mniej aromatyczne niż wina sauvignon blanc. Pasują do ryb z rusztu, drobiu i tapas. Różowe z Grenache, jak hiszpańskie różowe z Katalonii, podawaj do sałatek, przekąsek i dań z rusztu.

Na jaką okazję

Czerwone Garnacha to wino stołowe w dobrym znaczeniu: do kolacji w środku tygodnia, do grilla, do większego grona, bo znosi proste jedzenie i nie wymaga skupienia. Starsze roczniki z Rioja i Katalonii, leżakowane w beczce, sprawdzą się przy wolniejszym posiłku i dojrzalszym towarzystwie.

Musujące i białe wersje z tego szczepu nadają się na aperitif, na początek wieczoru i do lżejszych potraw. Butelki musujące otwieraj na chłodno, czerwone na ciepło.

W jakiej temperaturze i w jakim kieliszku

Czerwone z Garnacha podawaj w 16 do 18 stopniach. Powyżej 20 stopni alkohol wychodzi na wierzch i wino wydaje się płaskie. Włóż butelkę do lodówki na 20 minut przed podaniem, jeśli stała w ciepłym pomieszczeniu. Kieliszek średniej szerokości, z lekko zwężoną górą: burgundzki albo uniwersalny do czerwonych.

Białe i różowe: 8 do 10 stopni. Musujące: 6 do 8 stopni, w kieliszku typu flute albo w zwykłym kieliszku do białego, który lepiej pokaże aromat.

Dekantować warto tylko Garnacha Tintorera, i to przez 30 do 60 minut, żeby tanina zmiękła. Zwykła Garnacha nie potrzebuje dekantacji, wystarczy kieliszek i kilka minut.

Pić od razu czy odłożyć

Podstawowe czerwone Garnacha pije się w ciągu dwóch, trzech lat od rocznika. Nic nie zyskają na leżeniu, owoce zgasną, a kwasowość nie utrzyma wina. Wersje z Rioja z oznaczeniem Crianza i Reserva wytrzymają w piwnicy pięć do ośmiu lat, a białe Reserva podobnie. Butelkę po otwarciu zamknij i wstaw do lodówki, wypij w ciągu trzech dni; musujące tracą bąbelki po jednym dniu.

Jak wybrać z naszej półki

Mamy kilka pozycji i dzielą się one na trzy grupy. Ciemne, gęste, z Garnacha Tintorera: Origen de Luzon Garnacha Tintorera i El Abuelo Grenache Tintorera de Piqueras. Te wybierz do mięsa z grilla i kiedy chcesz mocnego koloru w kieliszku.

Lżejsze i bardziej codzienne: Sangre de Toro Red Original Torres, butelka na kolację bez okazji. Wśród białych Baron de Ley Tres Viñas Blanco Reserva i Sangre de Toro Blanco Clasico Torres, oba na aperitif i do ryb. Różowe Torres Vina Esmeralda Rose do sałatek, a Baron De Ley Espumoso Brut Nature Reserva na toast. Czerwone z Rioja, Olarra Cerro Anon Crianza, jeśli szukasz butelki z beczką i przyprawą.

Jeśli lubisz czerwień z ciepłego klimatu, ale wyższą kwasowością, zobacz wina tempranillo, bliskie sąsiedztwo tej samej hiszpańskiej półki.